Jak zostałem Wicemistrzem Polski Barista 2027

Jak zostałem Wicemistrzem Polski Barista 2027

15 minut na scenie. Miesiąc przygotowań. Setki powtórzeń, dziesiątki zmian i mnóstwo decyzji, których nie dało się zaplanować.

Zostałem Wicemistrzem Polski Barista.

Napisanie tego zdania wciąż jest trochę dziwne. Z jednej strony ogromna satysfakcja, z drugiej świadomość, jak długa droga prowadziła do tych kilku minut na scenie.

Chciałbym opowiedzieć trochę więcej o tym, co działo się za kulisami. Bo sama prezentacja to właściwie tylko wierzchołek góry lodowej.

Miesiąc. Tyle miałem czasu.

Na przygotowania poświęciłem około miesiąca. Niby całkiem sporo, ale kiedy w grę wchodzi przygotowanie kawy, receptur, prezentacji, napojów i całej logistyki, czas zaczyna płynąć zdecydowanie szybciej.

Pierwszy etap to koncepcja. Znalezienie pomysłu, który będzie miał sens, będzie autentyczny i pozwoli mi pokazać kawę z jak najlepszej strony.

Potem zaczyna się praca nad szczegółami. Każdy element musi do siebie pasować. Kawa, ekstrakcja, sensoryka, historia i to, co chcę przekazać sędziom.

Tutaj s/o dla Domi i Wojtka, którzy pomogli mi z przepisami i byli sensorycznym wsparciem.

Dwa tygodnie intensywnych treningów

Ostatnie dwa tygodnie przed zawodami wyglądały już zupełnie inaczej.

Kilka godzin treningów dziennie. Powtarzanie receptur, sprawdzanie temperatur, testowanie ekstrakcji, przygotowywanie napojów i przede wszystkim próby całej prezentacji.

W pewnym momencie trening przestaje polegać wyłącznie na parzeniu dobrej kawy. Zaczynasz walczyć o powtarzalność każdego ruchu. O to, żeby wszystko wydarzyło się w odpowiednim momencie i żeby żadna czynność nie była przypadkowa.

Ale największym wyzwaniem wcale nie okazała się kawa.

Najtrudniejsza część? Nauczyć się prezentacji.

Nigdy nie uważałem zapamiętywania długich tekstów za swoją mocną stronę. A tutaj miałem przygotować kilkunastominutową prezentację, w której każde zdanie miało swoje miejsce, każda czynność była powiązana z historią, a czas był jednym z najważniejszych przeciwników.

Do tego dochodzi świadomość, że nie wystarczy po prostu wyrecytować tekst. Trzeba prowadzić jednostronną rozmowę z sędziami, utrzymywać kontakt wzrokowy, kontrolować stanowisko i jednocześnie pamiętać o wszystkich elementach technicznych.

Próby często kończyły się frustracją. Zapominałem fragmenty, zmieniałem kolejność, wracałem do wcześniejszych zdań. Czasami wiedziałem dokładnie, co chcę powiedzieć, ale nie potrafiłem znaleźć odpowiednich słów.

Ile razy można zmienić koncept?

Okazuje się, że całkiem sporo.

W trakcie przygotowań wielokrotnie zmieniałem zarówno koncept, jak i sam skrypt. Niektóre pomysły dobrze wyglądały na papierze, ale nie działały podczas treningu. Inne były ciekawe sensorycznie, ale nie pasowały do historii, którą chciałem opowiedzieć.

Z czasem zrozumiałem, że nie chodzi o to, żeby prezentacja była jak najbardziej skomplikowana. Chodzi o to, żeby miała sens.

Ostatecznie zdecydowałem się na koncept „Sometimes to move forward, we need to experience the art of less”.

Chciałem skupić uwagę na trzech charakterystycznych elementach mojej kawy: florality, żółtych owocach pestkowych i cytrusowej kwasowości. Każdy serwis miał odkrywać inny aspekt kawy, a całość miała prowadzić sędziów przez jedną spójną historię.

Nie wszystko od początku wyglądało tak, jak w finalnej wersji. I chyba właśnie to jest najciekawsze w przygotowaniach konkursowych – gotowy występ jest wynikiem wielu pomysłów, które nigdy nie trafiły na scenę.

Decyzje podejmowane w trakcie

Nawet najlepszy plan nie jest w stanie przewidzieć wszystkiego.

Podczas przygotowań wielokrotnie musiałem podejmować decyzje na bieżąco. Zmieniać kolejność, upraszczać rozwiązania, rezygnować z elementów, które nie działały tak, jak powinny.

Na scenie również trzeba być gotowym na reagowanie. Możesz mieć przećwiczone każde 15 minut, ale kiedy zaczyna się prezentacja, nie wszystko musi przebiegać dokładnie według scenariusza.

W takich momentach najważniejsze jest zachowanie spokoju i skupienie na tym, co naprawdę ma znaczenie – kawa i doświadczenie, które chcesz przekazać sędziom.

To chyba jedna z najważniejszych lekcji, jakie wyniosłem z tych zawodów: przygotowanie daje Ci pewność siebie, ale elastyczność pozwala Ci poradzić sobie z tym, czego nie dało się przewidzieć.

Moja prezentacja konkursowa – Wicemistrzostwa Polski Barista 2026.


Co dalej?

Drugie miejsce w Polsce to dla mnie ogromny powód do dumy. Ale chyba jeszcze bardziej doceniam cały proces, który doprowadził mnie do tego momentu.

Konkursy uczą pokory. Pokazują, jak wiele jeszcze można poprawić, ile rzeczy można zrobić inaczej i jak dużo pracy kryje się za pozornie prostymi czynnościami.

Dziękuję wszystkim, którzy pomagali mi podczas przygotowań, testowali ze mną kolejne pomysły, słuchali prezentacji po raz setny i wspierali mnie wtedy, kiedy sam zaczynałem wątpić w niektóre rozwiązania.

I oczywiście dziękuję wszystkim, którzy trzymali kciuki podczas zawodów.

Tutaj na koniec zostawiam jeszcze opis swojej kawy.

Do zobaczenia na kolejnych zawodach!

Powrót do blogu

Zostaw komentarz